Nu er slut pa veckan

Ester er búin að vera heima síðustu 3 daga með dularfullan slappleika. Hálssærindi og subfebril. Jæja en með lokum þessarar viku lauk samstarfinu við furðufuglinn til nýs árs. Nýtt ár, ný ráð. Hver veit hvaða pest fer þá á stjá?! En þið vitið hvernig þetta er! Nú tekur við helgi og svo koma tengdaforeldrarnir í næstu viku. TM kemur klyfjuð góðgæti frá gamla landinu. Suðusúkkulaði og Hunt´s pizzusósu. Svíar gera nefnilega verstu pizzur í heimi. Verri en ef maður færi inn á Esso á Raufarhöfn og ætlaði að panta sér pizzu þar. Út um alla Gautaborg eru reknir pizzastaðir sem bera nöfn með tilvísun til miðjarðarhafsins, allir staðirnir eru reknir af tyrkjum og það er sama vonda bragðið alls staðar. Uppskriftin hefur verið látin ganga í einhverju fjölskylduboði hjá þeim. Allir nota þeir ógeðslega feita skinku sem er skorin í strimla og svo lekur fitubrákin út um allt. Þetta er viðbjóður!
Doddi hins vegar gerir mjög góðar pizzur en pizzusósur er ekki hægt að kaupa í verslunum hér og okkur skortir metnaðinn til að gera eina slíka frá grunni í hvert sinn. Hunt´s er náttúrulega amerískt og því frá djöflinum eins og General&Mills sem ekki fæst hér vegna viðbættra aukaefna sem gætu gert útaf við litlu sænsku börnin sem eru alin á Welling fyrstu árin. Wellingur er viðbjóður.
Jæja ég er svona hress á föstudegi krakkar mínir!
Í dag virðist annars vegar vera hug a ginger og hins vegar kick a ginger dagurinn. Ég þarf aðeins að sjá hvernig dagurinn spilast áður en ég geri upp við mig hvorn daginn ég ætla að halda hátíðlegan hérna í fótboltagötunni.
Akkúrat núna finnst mér það nefnilega eitthvað vera Dodda að kenna að ég skuli vera að vinna með óhræsinu, föst í landi án AA-funda og sæmilegra flatbakna og þar sem H&M þurfti að fá símanúmerið mitt þegar ég skipti fjólubláum barnasokkabuxum innan sólarhrings því ég leit vitlaust á stærðina. Ég leit á afgreiðslustúlkuna og spurði því í ósköpunum hún þyrfti símanúmerið mitt. Ef það skildi koma upp vandamál, svaraði hún. Vandamál með sokkabuxurnar?? spurði ég og lyfti 5x10 cm stórri uppvöðlaðri sokkabuxnapakkningunni. (sparaði ekki vanþóknunina eins og þið vitið náttúrulega) Ég sem ekki reglurnar, svaraði Svíinn. Týpískur Svíi. Semur ekki reglurnar en fer blindandi eftir þeim fram af bjargi frekar en að spyrja sig áður hvort það sé eitthvað athugavert á seyði hér. Ef H&M fer að hringja í mig þá er ég farin heim!

Af kostum og göllum

Mér finnst gott að búa í Svíþjóð og sleppa við að þurfa að versla við Baugsfeðga fyrir jólin. Hins vegar þykir mér slæmt að missa af daglegum jólahlaðborðum í Húsasmiðjunni Skútuvogi.

Af litlu kisunum

Ég ætla ekkert að vera eitthvað endalaust að blogga um kettina sko .... EN á mánudagskvöldið týndust þeir. Ég var kominn upp í rúm á undan Dodda og mér fannst ég alltaf heyra í bjöllunum á ólunum, ég kíkti undir rúm og inn á baðherbergi og í fata -öhum- hrúguna sem vill safnast upp á stól einum og sá ekki kettina. Voðalega heyrist hátt í þessum bjöllum hugsaði ég og sofnaði. Svo rumska ég við Þórodd enn að leita að köttunum, sofnaði aftur og vakna svo í annað sinn við Þórodd þar sem hann hafði fundið kettlingana inni í lokuðum fataskápnum í 5. skúffu frá gólfinu.
"Ég vissi að ég heyrði í ólunum!" umlaði ég, en Doddi sagðist hafa haldið að ég væri geðveik eins og venjulega.
Daginn eftir neituðu bæði börnin að hafa sett kettina þarna. Ester hafði þó áfram réttarstöðu grunaðrar.
Í gærkvöldi var það hins vegar algjörlega skjalfest, því kettirnir voru á ferli eftir að krakkarnir voru sofnaðir, að þeir komu sér sjálfir inn í skápinn og upp í fyrrgreinda skúffu númer 5. Þar lágu þeir makindalega á bolum af Þóroddi og þótti fúlt að vera fjarlægðir af vettvangi.
Brandur liggur við hliðina á mér og horfir á mig blogga. Eflaust grunar hann að ég er að blogga um hann. Krútt!

Ég á afmæli í dag

Ég á afmæli í dag, ÉG Á AFMÆLI I DAAAAG! Ég á afmæli í dag.
Og það er svosem ágætt. Það er best að bölsótast ekki út í aldur heldur þakka fyrir góða heilsu og hvert ár sem safnast í sarpinn.
Byrjaði daginn í vinnunni og það var svona frekar (mikið) niðurdrepandi en kom svo heim í sérdeilis ágætt súpuboð með vinum. Fannst reyndar kettirnir aðeins stela frá mér þrumunni, svona fullmikið púður og athygli sem fór í þá, en þeir eru líka voða sætir. Jamm og þá er það bara næsta ár. Akkúrat!

Af leigusölum

Í dag var hér allt þrifið úti og inni því von er á leigusalanum í heimsókn eftir helgi. Í dag var ekkert sérstaklega gaman.

Af laugardagsmysi

Elska helgarnar!
Doddi með Ester í fimleikunum og ég renni yfir helgarmoggann á netinu. Himneskt! Nú nálgast aðventan óðfluga og ég get farið að setja mig í stellingar að láta ónytjungskenndina ná á mér heljartökum. Hata svona tímabil þar sem maður á að vera svona eða hinsegin, því það er mér algjörlega um megn. Seinustu ár hefur það mikið verið predikað að vera búin með "allan" jólaundirbúninginn áður en aðventan gengur í garð svo hægt að sé að njóta aðventunar með tónleikum, leikhúsum, söfnum og kókódrykkju á kaffihúsum allan desembermánuð. Já það var þá til að bæta það!!
Hvaða fólk er þetta sem á þessa aðventu og hvað starfar það? Á það börn? Ef svarið við þessum spurningum er Elín Jóns sem vinnur 100% vinnu og á börnin Jón og Gunnu sem bæði eru í skóla og tómstundum alla daga, þá botna ég enn minna í eigin tímaskorti og vöntun á almennilegri aðventu eins og hún gerist best.
En nú hellist þessi jólatryllingur yfir okkur enn eina ferðina og minnir mig svo sárlega á það hvernig mig langar alveg til að vera en er ekki. Gott að vera gift honum Dodda sem virðist vera með 48 klst í sólarhringnum og gjörsamlega óþrjótandi af orku og athafnasemi. Skil það ekki.
En ég er búin að finna eina jólagjöf!! Bestu jólagjöf í heimi og hún er handa vinkonu minni í Eskihlíðinni. Hugsa að ég pissi á mig af spenning á aðfangadag af tilhlökkun að hún opni pakkann. Búin að sýni Hvönninni gjöfina og hann var alveg sammála að þetta væri sennilega flottasta gjöf allra tíma. Spennó!

Af fimmtudagsbloggi

En þau eru ágæt inn á milli.
Hvar eru handritshöfundar Gray´s anatomy? Því eru þeir ekki á avd. 352 SU/Östra? Því þar, mina kära vänner, gerast spennandi atburðir dag hvern. Mikill tilfinningahiti og mikil dramatík. Í gær íhugaði ég alvarlega að þetta væri ekki þess virði, best að hætta bara. En svo heldur maður bara áfram ótrauður. Greykallfíflið er samt smám saman að átta sig á því að hann hefur hitt ofjarl sinn. Hann er vanur að dominera með andstyggilegum kommentum og glósum, altso eftir að maður hefur neitað að fara með honum á deit, en hann er því alls óvanur held ég að viðtakandinn lætur sér fátt um finnast og bognar hvergi.

Í morgun sagði hann: Ef ég ætti að krítisera eitthvað þá hefur þú gleymt að píla lyfin hjá 11.1 í morgun.
Og ég svaraði: Ef það er eitthvað sem þú þarft að krítisera, þá gerir þú það.
Hann: Hvað meinar þú?
Ég: Bara nákvæmlega það að ef ég geri vitleysur þá segir þú mér frá því.
Hann: Það er ekkert erfitt að píla lyfin!
Ég: Nei ég er alveg sammála.

Og þetta var nóg til þess að hann fór í fár og varð ferlega óöruggur og asnalegur. Idjót!

Við fórum á foreldrafund í skólanum hans Ingvars í gærkvöldi. Það var ekkert nema lofrulla, ég get ekki haft eftir orðin sem kennarinn viðhafði því þá væri ég montrass. Hann er meðalnemandi í öllum fögum þrátt fyrir að hafa verið mállaus fyrstu tvo mánuði vetrarins og afburðarnemandi í stærðfræði. Ef hann héldi svona áfram þá yrði hann afburðarnemandi í hinum fögunum þegar tungumálið væri komið á fullt skrið. Hann hefur svosem alltaf staðið sig vel námslega svo það kom kannski ekki á óvart þannig, en það var ánægjulegt að fá jákvætt feedback af barninu sjálfu. Við vorum nefnilega orðin taugaveikluð foreldrarnir eftir hvern hörmungar foreldrafundinn af fætur öðrum í Hlíðaskóla þar sem okkur var farið að finnast kennarinn leggja Ingvar í einelti. Það var nú bara ekkert lítið vandamál sem við stæðum frammi fyrir með þetta barn hegðunarlega séð því hann talaði svo mikið í skólanum. Hvönnin kom með góða skýringu í gærkvöldi. Námið var ekki nógu krefjandi fyrir hann og honum hefur leiðst. Ófaglegt af kennaranum að skrifa vandamálið á krakkann. Precis.
Ingvar fékk að velja kvöldmat í verðlaun og valdi MacDonalds sem ætti í princippi náttúrulega að vera refsing en ekki verðlaun. Viðbjóður!!